آموزش/ معیارها و اصول مناسب سازی شهری 

  یکسان سازی فرصتها و مناسب سازی محیط شهری برای معلولین

  رشد و شکوفایی هر جامعه ای بستگی به چگونگی بکارگیری استعدادها و توانایییهای موجود در آن جامعه دارد. بی تردید بخشی از نیروهای فعال در جامعه ما افراد معلول جسمی ـ حرکتی هستند که در عرصه های گوناگون توانسته اند شایستگی های خود را در خدمت به کشور به منصه ظهرو برسانند.

  یکسان سازی فرصتها فرآیندی است که طی آن سیستم های عمومی جامعه از جمله محیط فیزیکی، مسکن، حمل و نقل، خدمات بهداشتی و اجتماعی؛ فرصتهای آموزشی و اشتغال، امکانات رفاهی و فرهنگی و اجتماعی برای تمامی افراد قابل دستیابی و استفاده می شود.

  یه این ترتیب با حذف موانع امکان مشارکت کامل معلولین در تامی زمینه ها فراهم می شود. و در نتیجه دستیابی این افراد به کیفیتی از زندگی که معادل و برابر با دیگران باشد مقدور می گردد.

  با توجه به موارد فوق طبق ماده 8 آیین نامه اجرایی ماده 2 قانون جامع حمایت از حقوق معلولان به منظور پیگیری و ایجاد هماهنگی های لازم برای مناسب سازی، ستاد مناسب سازی در سازمان بهزیستی کشور تشکیل و طبق ماده 9 آیین نامه فوق الذکر گزارش نظارتی خود را به هیئت محترم وزیران منعکس می نماید.

  مناسب سازی

  اصلاح محیط و تدارک وسایل حمل و نقل است به طوری که افراد معلول قادر باشند تا آزادانه و بدون خطر در محیط پیرامون خود اعم از اماکن عمومی، معابر، محیط شهری و ساختمان های عمومی حرکت کنند و از تسهیلات محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی با حفظ استقلال فردی لازم بهره مند شوند.

  هدف کلی از مناسب سازی محیط شهری:

  دستیابی معلولین در جهت رسیدن به استقلال نسبی و به عبارتی تساوی فرصتها، عدالت اجتماعی و پیوستن تمامی افراد معلول به جامعه و ایجاد اجتماعی بدون مانع.

  مزایای رفع موانع برای معلولین:

  تلفیق و هم آمیختگی اجتماعی

  کسب مهارت موفقیت آمیز در زندگی

  کاهش اثرات معلولیت

  خودشکوفایی

  استقلال فردی

  مفاهیم و معیارهای مناسب سازی در ساختمانهای دولتی و عمومی

  سطح شیب دار (رمپ)

  حداکثر شیب رمپ 8% با عرض 120سانتی متر

  پیش بینی پاگرد در سطوح شیبدار بالاتر از 10 متر

  تعبیه حداقل عرض 150 سانتی متری در سطح شیبدار دارای پیچ

  نصب میله دستگرد در دو طرف سطوح شیبدار با ارتقاع 80 سانتی متر، قطر 5/3 سانتی متر و حداقل فاصله میله و دیوار 4 سانتی متر

  مسقف و غیر لغزنده بودن سطح شیبدار

  آسانسور

  حداقل ابعاد فضای آسانسور 110 * 140 سانتی متر

  پیش بنیی دگمه های کنترل کننده با حداقل برجستگی 5/1 سانتی متر و قطر 2 سانتی متری حداکثر با ارتفاع 130 سانتی متر از کف آسانسور

  عدم وجود اختلاف سطح بین کف راهرو با کف آسانسور

  ورودی ها و راهروها

  حداقل عرض 160 سانتی متری در ورودی ها

  حداکثر آستانه درها 2 سانتی متر

  حداقل عرض راهرو در ساختمان ها 140 سانتی متر

  غیرلغزنده بودن کف راهرو ها، سالن ها و ...

  سرویس های بهداشتی

  حداقل اندازه فضای سرویس های بهداشتی 150 * 170 سانتیمتر

  باز شدن درب سرویس های بهداشتی به سمت بیرون

  پیش بینی ارتفاع 45 سانتی متری در کاسه توالت از کف

  نصب دستگیره های کمکی در طرفین کاسه توالت

  نصب شیرهای آب اهرمی

  میادین ـ معابر ـ خیابان ها

  عرض حداقل 120 سانتی متری در پیاده روها

  نصب موازییک های سکه ای و برجسته در پیاده روها جهت عبور نابینایان به عرض حداقل 80 سانتی متر

  عدم وجود مانع در پیاده روها

  پیش بینی پل ارتباطی بین پیاده رو و سواره رو

  نصب تلفن های عمومی و صندوق پست با احداکثر 100 سانتی متر ارتفاع

  بنابر این معلولیت در صورت مناسب بودن فضای محیط شهری و مسکونی خود و با برخورداری از وسایل کمکی قادرند از انزوا خارج شده و با امکان مشارکت در فعالیت های مختلف اجتماعی و اقتصادی و ... از زندگی مستقل برخوردار گردند.

  تهیه و تنظیم : نسیم قره باغی 

•   پایگاه اینترنتی سازمان بهزیستی کشور