نگاهی به جنبش زندگی مستقل برای معلولان

 ترجمه وتنظیم سعیدضروری:
«زندگی مستقل معلولان به معنای در انزوا و دور از سایر افراد بودن نیست.

زندگی مستقل یعنی اینکه بتوانیم در خانواده خود رشد کرده، در نزدیک‌ترین مدرسه تحصیل کنیم، سوار همان اتوبوسی شویم که همسایه غیرمعلولمان می‌شود، شغل مرتبط با علاقه و تحصیلاتمان را انتخاب کنیم، ازدواج کرده و خانواده تشکیل دهیم. ما افرادی کاملا عادی هستیم که می‌خواهیم کشف شده، در نظر گرفته و دوست داشته شویم.» (دکتر ادولف راتزکا).

زندگی مستقل در واقع یک فلسفه است، راهی است برای نگاه به جامعه و معلولیت و حرکت جهانی معلولانی است که به‌دنبال به‌دست آوردن فرصت‌های برابر، عزت نفس و کمال هستند. در اغلب کشورها، طرفداران جنبش زندگی مستقل (Independent Living Movements) بر این باورند که پیش‌داوری و وجود نگاه غالب مدل طبی به معلولیت، منجر به ایجاد نگرش منفی نسبت به افراد معلول می‌شود و تصویر بیمارگونه، ناقص و ناسالمی از آنها مجسم می‌کند و آنان را باری بر دوش خود و خانواده‌شان معرفی می‌کند که وابسته به کمک دیگران‌اند.

در نگاه جنبش زندگی مستقل، این تصاویر موانعی برای داشتن خانواده، تحصیل و اشتغال فرد معلول به‌شمار می‌روند که به‌وجود آورنده بخش عظیمی از افراد فقیر در هر جامعه هستند.