اولین سایت مددکاری اجتماعی ایران- گزارش، مصاحبه
آن‌ها چه زشت بزرگ می‌شوند؛‌ ‌ تعداد کودکان خیابانی ُسالانه123‌ درصد افزایش می‌یابد

حذف تصاویر و رنگ‌ها

آن‌ها چه زشت بزرگ می‌شوند؛‌ ‌ تعداد کودکان خیابانی ُسالانه123‌ درصد افزایش می‌یابد

هنوز بابا بیرون نیامده، قبل از عید فرستادنش قرچک، کنار خیابون پشت چراغ قرمز موز می‌فروخت و شیشه پاک می‌کرد!‌ ‌
از شانس بد ما بین اون همه آدم بابای ما رو گیر انداختن، آخه خمار بوده، نمی‌تونسته فرار کنه!‌ ‌
مامانم هم حاملست، می‌گه می‌خواد دادش سومم رو برامون بیاره که کمکون کنه!‌ ‌
الان نمی‌تونه دیگه بیاد کنار خیابون!‌ ‌
من و خواهرم نصفه و نیمه می‌ریم مدرسه، اما بیشتر روی همین پل هوایی و سر اون چهارراه می‌پلکیم تا شب بشه!‌ ‌
یه آقا ستار داریم که شبا میاد دنبالمون و با بچه‌های دیگه برمون می‌گردونه خونه! آخر هفته‌ها هم میاد و اجاره جارو ازمون می‌گیره و می‌ره و به مامور بهزیستی یا شهرداری می‌ده!‌ ‌
- اینا مشقاته!؟‌ ‌
- نه هموشن! یه کم فیلم بازی می‌کنیم و آروم، آروم می‌نویسیم، مردم همینطوری هم دلشون به حال یه بچه کنار خیابون می‌سوزه، اما خوب، یه کم فیلم هم بازی می‌کنیم تا رنگ پول‌هایی که می‌دن، فرق کنه!‌‌ ‌
- نمی‌ترسی بگیرنتون!‌ ‌
- نه! کاری ندارن! آقا ستار حواسش به ماست!‌ ‌
اما گاهی که بهزیستی طرح ضربتی می‌ذاره دیگه خدا باید به دادمون برسه! دفه قبلی که داداشم رو گرفتن 100 هزار تومن دادیم تا بیرون آوردیمش!
‌‌ ‌به گزارش ایسنا، نتایج یک تحقیق میدانی از چند منطقه در تهران که محل حضور دائمی متکدیان و دستفروشان کودک و نوجوان بوده، نشان داده است که این کودکان نسبت به آنچه برای آن‌ها در حال وقوع است، عادت کرده‌اند و در پرسش‌هایی که از آن‌ها شده است، هیچ آینده روشنی را برای خود متصور نبوده‌اند. این کودکان در پاسخ به این سوال که آیا درس می‌خوانید و یا علاقه به ادامه تحصیل دارید، عموما پاسخ غیرواقعی می‌دهند و تحقیقات میدانی نشان داده بخش قابل توجهی از آن‌ها در تمام طول روز در همان منطقه یا منطقه‌ای دیگر حاضر بوده و یا تحصیل آن‌ها نیمه وقت، با غیبت زیاد و افت تحصیلی همراه است.‌ ‌
ظرف اسفند را دوباره پر می‌کند و دودش را به سمت شیشه باز اتومبیل خوش رنگ متالیک می‌گیرد و از پس دود به چهره راننده نگاه می‌کند و منتظر می‌ماند!‌ ‌
اینجا چهارراه منتهی به یکی از منطقه‌های متمول شهر است!‌ ‌
پس او می‌تواند با کمی صبر بیشتر انتظار یک اسکناس خوشرنگ را بکشد!‌ ‌
همچنین نتایج تحقیقات دکتر فاطمه قاسم‌زاده - روان‌شناس و عضو انجمن حمایت از حقوق کودکان ایران - باعنوان “بررسی کودکان خیابانی در تهران” که در میدان‌های تجریش و رسالت و چند میدان متقرفه دیگر صورت گرفته نشان می‌دهد که تعداد کودکان خیابانی در سنین مختلف سالانه به طور متوسط تا 123 درصد افزایش داشته است که حداکثر آن با 233 درصد افزایش در میدان تجریش و حداقل آن با 81 درصد در میدان رسالت به دست آمده است.‌‌ ‌
دلیل این امر را می‌توان در درآمد قابل توجه و تقریبا بی‌درد سر آن‌ها دانست؛ از آن جهت که اگر با مامور شهرداری یا بهزیستی آن منطقه ارتباط حسنه‌ای داشته باشی، تقریبا همه چیز حل است!‌ ‌
البته هر یک از این متکدیان و دستفروشان کوچک شاید رقمی بین 100 تا 150 هزار تومان در ماه درآمد دارند، اما وقتی درآمد خواهر و برادر و پدر و گاهی مادر را هم اضافه کنیم، درآمد قابل توجهی را می‌توان رقم زد، البته نباید از نظر دور داشت که بخش قابل توجهی هم از آن‌ها درآمد کافی ندارند و هر آنچه به دست می‌آورند، پس از کسب سهم صاحب جا و پورسانت شهرداری و غیره صرف اجاره خانه و اندکی غذای بخور و نمیر می‌کنند!‌ ‌
در سال 82 که شورای دوم شهر تهران هنوز در ابتدای کار ساماندهی بی‌خانمان‌ها و متکدیان و دستفروشان شهر بود، طرحی را برای برای ساماندهی کودکان خیابانی ارائه کرد و تفاهمنامه‌ای هم بین فرمانداری، استانداری، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، سازمان بهزیستی تهران، دادگستری تهران، نیروی انتظامی و رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران به امضا رسید و هر یک موظف به انجام بخشی از تصمیمات شدند.‌ ‌پس از آن چند مرکز نگهداری از این کودکان با همکاری شهرداری و بهزیستی ایجاد شد و بخشی از آن‌ها را به این مراکز روانه کردند، اما آنچه که در حال حاضر در خیابان‌ها و معابر اصلی و فرعی تهران نمایان است، شهری است با تعداد قابل توجهی کودک و نوجوان دوره گرد، دستفروش، متکدی و ساز و آواز زن که هر روز صحنه‌ای دلخراش‌تر از روز قبل برای گرفتن پول از مردم و به عبارتی به دست آوردن روزی خود ترتیب می‌دهند!‌‌ ‌
خادم - رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای دوم شهر تهران - تاکید داشت که موضوع متکدیان در هر فصلی بسیار فراتر از آن چیزی است که همواره در مورد آن صحبت شده است.‌ ‌وی این سوال را طرح می‌کرد که چرا هیچ شهر دیگری تا قبل از تهران جرات ورود به مساله متکدیان را نداشته و هنوز هم ندارد؟ مصوبه شورای شهر نیز بدون ایراد نیست، اما در همین شهر تهران هم برای اجرایی کردن آن ما با هزار و یک دردسر و بالا و پایین کردن روبرو بودیم!‌ ‌خادم در آن زمان تاکید داشت: هیچ کس نمی‌پرسد که چرا همه گداها و دستفروشان استان‌های دیگر به تهران می‌آیند؟ اما طی این سال‌ها هیچ کار قابل توجهی در مورد آن‌ها انجام نشده است؟ و در حالی که چند سازمان مثل شهرداری و بهزیستی قدم پیش گذاشته‌اند، همه فکر می‌کنند که این دو سازمان متولی اصلی همه امور مربوط به متکدیان هستند!‌ ‌رییس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای دوم شهر تهران باز هم این سوال را طرح کرد که چرا وزارت کشور گزارشی از ستادهای استان‌های متکدیان ارائه نمی‌دهد و چرا نسبت به عملکرد ضعیف ستادهای شهرستان در ساماندهی و نگهداشتن متکدیان در استان‌های خود تلاش مکفی صورت نمی‌گیرد!‌ ‌خادم در عین حال تاکید داشت که افزایش تعداد متکدیان با شروع فصل گرما امری تقریبا عادی است و تعداد کودکان و نوجوانان متکدی و دستفروش به ویژه در مناطق محروم و جنوبی شهر تهران هر سال در نزدیک فصل تابستان اتفاق می‌افتد.‌ ‌وی تاکید می‌کرد که ریشه حل این مشکل از جای دیگری باید آب بخورد و مهمترین مساله در تغییر نگاه مردم به این افراد است و این که همه آن‌ها را قشر محروم ندانند و در صورت شناخت فرد و یا کودک محرومی بدانند که می‌توانند به موسسه خیریه یا بهزیستی یا کمیته امداد امام خمینی (ره) برای کمک به آن‌ها مراجعه کنند.‌متاسفانه در حال حاضر نه تعریف و تعداد دقیقی از کودکان خیابانی و متکدی در دست است و نه تعریف مشخصی از نوع و نحوه کار آن‌ها ارائه می‌شود و کودکان بعضا خردسال متکدی در کنار مردان و زنان پیر و ناتوان و مریض قرار می‌گیرند؛ یعنی از همین دوران کودکی آن‌ها هیچ تفاوتی با زنان و مردان حرفه‌ای متکدی ندارند و البته آینده‌ای جز این ندارند!
‌ فرهنگ آشتی
نشانی مطلب در وبگاه اولین سایت مددکاری اجتماعی ایران:
http://socialworkeriran.ir/find-1.21.69.fa.html
برگشت به اصل مطلب