[صفحه اصلی ]    
بخش‌های اصلی
درباره پایگاه::
اخبار و رویدادها::
مقالات::
قوانین::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: همه اطلاعات برای داشتن دوران سالمندی سالم و شاد
:: کاهش عوامل خطر: هیچ وقت خیلی زود نیست، هیچ وقت خیلی دیر نیست
:: افزایش ۲۴ برابری جمعیت سالمندان طی یک قرن
:: مصاحبه دکتر شریفی : سالمندی آخر خط نیست
:: نگرانی‌ها از حذف ردیف بودجه حمایت از معلولان
:: راه‌اندازی باشگاه‌هایی برای سلامت اجتماعی نوجوانان محلات از سال ۱۴۰۲
:: قانون جوانی جمعیت در موضوع مقابله با سقط نیاز به اصلاح دارد
:: از سوی سازمان بازرسی کل کشور صورت گرفت
:: ۱۶ ورزشکار به اردوی تیم ملی بسکتبال با ویلچر بانوان دعوت شدند توسط · منتشر شده ۵ بهمن ۱۴۰۱ · بروز رسانی شده ۵ بهمن ۱۴۰۱ بانوان بسکتبال با ویلï
:: احتمال شناسائی بیماری آلزایمر ده سال پیش از بروز علائم
:: مرکز عملیات هوشمند اورژانس اجتماعی راه‌اندازی می‌شود
:: تجربه لذت بازی با PS۵ برای معلولان
:: نمایشگاه عروسک‌های با نیازهای ویژه و کتاب‌های حسی لمسی برگزار می‌شود
:: ما با هم به رویاهامان می‌رسیم
:: پیام آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی افراد دارای معلولیت
:: قابلیت جدید گوگل پلی به یافتن سریع اپلیکیشن‌های بهینه‌شده برای افراد کم‌توان کمک می‌کند
:: یادداشت مدیرعامل انجمن حمایت از حقوق کودکان به بهانه روزجهانی منع کار کودک
:: رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران : این برچسب که عموم کودکان کار در باندها هستند را قبول ندارم/ مشکل، خانواده فقر است
:: اطلاعیه فراخوان مقاله برای کنفرانس منطقه ای آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۱
:: تفاهم نامه همکاری بین دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی و شبکه ملی توانبخشی کشور امضا شد
مفاد قانون جامع معلولین

ماده1. دولت موظف است زمینه های لازم را برای تأمین حقوق معلولان، فراهم وحمایت های لازم را از آنها به عمل آورد.

 تبصره. معلول در این قانون به افرادی اطلاق میگردد که به تشخیص کمیسیون پزشکی سازمان بهزیستی براثر ضایعه جسمی، ذهنی،روانی یا توأم ، اختلال مستمر در سلامت و کارایی عمومی وی ایجاد گردد. به طوری که موجب کاهش استقلال فرد در زمینه های اجتماعی و اقتصادی شود.

ماده 2. کلیه وزارتخانه ها، سازمانها وموسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند در طراحی، تولید و احداث ساختمانها و اماکن عمومی و معابر و وسایل خدماتی به نحوی عمل نمایند که امکان دسترسی و بهره مندی از آنها برای معلولان همچون افراد عادی فراهم گردد.

تبصره1. وزارتخانه ها ، سازمانها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی موظفند جهت دسترسی و بهره مندی معلولان ، ساختمانها و اماکن عمومی ، ورزشی ، تفریحی ، معابر و وسایل خدماتی موجود را در چهارچوب بودجه های مصوب سالانه خود مناسب سازی نمایند.
تبصره 2. شهرداریها موظفند از صدور پروانه احداث و پایان کار برای آن تعداد از ساختمانها و امکان عمومی و معابری که استانداردهای تخصصی مربوط به معلولان را رعایت نکرده باشند خودداری نمایند.
تبصره 3 . سازمان بهزیستی کشور مجاز است بر امر مناسب سازی ساختمانها و اماکن دولتی و عمومی دستگاه های مذکور در ماده فوق نظارت و گزارشات اقدامات آنها را درخواست نماید.
تبصره 4 . آیین نامه اجرایی ماده فوق ظرف سه ماه مشترکا توسط وزارت مسکن و شهرسازی ، سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
ماده 3. سازمان بهزیستی کشور موظف است در چارچوب اعتبارات مصوب در قوانین بودجه سالانه اقدامات ذیل را به عمل آورد:

    الف . تامین خدمات توانبخشی ، حمایتی ، آموزشی و حرفه آموزی موردنیاز معلولان با مشارکت خانواده های معلولان و همکاری بخش غیردولتی (خصوصی ، تعاونی ، خیریه) و پرداخت یارانه (کمک هزینه ) به مراکز غیردولتی و خانواده ها .

  ب. گسترش مراکز خاص نگهداری ، آموزشی و توانبخشی معلولان واجد شرایط (معلولان نیازمند ، معلولان بی سرپرست ، معلولان مجهول الهویه ، معلولان با ناهنجاریهای رفتاری) با همکاری بخش غیر دولتی و پرداخت تسهیلات اعتباری و یارانه (کمک هزینه) به آنها.

  ج. تامین و تحویل وسایل کمک توانبخشی موردنیاز افراد معلول .

  د. گسترش کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان و ارایه خدمات توانبخشی حرفه ای به معلولان جهت توانمندسازی آنان.

  تبصره . کارگاه های آموزشی ، حمایتی و تولیدی معلولان موضوع ماده فوق از شمول قانون کار مصوب 29/8/1369مستثنی خواهد بود.

ماده 4- معلولان می توانند در استفاده از امکانات ورزشی ، تفریحی ، فرهنگی و وسایل حمل و نقل دولتی (مترو ، هواپیما ، قطار) از تسهیلات نیمه بها بهره مند گردند.

تبصره . وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سازمان تربیت بدنی و شهرداریها موظفتند کتابخانه ، اماکن ورزشی ، پارک و امکان تفریحی خود را به نحوی احداث و تجهیز نمایند که امکان بهره مندی معلولان فراهم گردد.
ماده 5. افراد تحت سرپرستی معلولان با معرفی سازمان بهزیستی کشور تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و معلولان تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و بیمه مکمل درمانی قرار می گیرند.

ماده 6. یکی از فرزندان اولیایی که خود ناتوان و معلول بوده (هر دو یا یکی از آنها معلول باشد) و یا حداقل دو نفر از فرزندان آنها ناتوان و معلول باشد از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردد.

تبصره . همسرانی که زن ناتوان و معلول خود را سرپرستی می نمایند مادامی که سرپرستی همسر ناتوان و معلول را برعهده داشته باشند از انجام خدمت وظیفه عمومی معاف می گردند.

ماده 7. دولت موظف است جهت ایجاد فرصت های شغلی برای افراد معلول تسهیلات ذیل را فراهم نماید:
الف. اختصاص حداقل سه درصد از مجوزهای استخدامی (رسمی ، پیمانی ، کارگری) دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها ، شرکتها و موسسات ، شرکتها ، نهادهای عمومی و انقلابی و دیگر دستگاه هایی که از بودجه عمومی کشور استفاده می نمایند به افراد معلول واجد شرایط .

  ب. تامین حق بیمه سهم کارفرما توسط سازمان بهزیستی کشور و پرداخت آن به کارفرمایانی که افراد معلول را به کار می گیرند .

  ج. پرداخت تسهیلات اعتباری به واحدهای تولیدی ، خدماتی ، عمرانی و صنفی و کارگاه های تولیدی حمایتی در مقابل اشتغال افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد .
د. پرداخت تسهیلات اعتباری خوداشتغالی (وجوه اداره شده) به افراد معلول به میزانی که در قوانین بودجه سالانه مشخص می گردد.

  ه . پرداخت تسهیلات اعتباری (وجوه اداره شده) جهت احداث واحدهای تولیدی و خدماتی اشتغالزا به شرکتها و موسساتی که بیش از شصت درصد سهام و سرمایه آنها متعلق به افراد معلول است.
و. اختصاص حداقل شصت درصد از پستهای سازمانی تلفنچی (اپراتور تلفن) دستگاه ها ، شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی به افراد نابینا و کم بینا و معلولان جسمی ، حرکتی .

  ز. اختصاص حداقل شصت درصد از پست های سازمانی متصدی دفتری و ماشین نویسی دستگاه ها ، شرکتها و نهادهای عمومی به معلولین جسمی ، حرکتی.

تبصره 1. کلیه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی و انقلابی مجازند تا سقف مجوزهای استخدامی سالانه خود ، افراد نابینا و ناشنوا و معلولین ضایعات نخاعی واجد شرایط را رأسا به صورت موردی و بدون برگزاری آزمون استخدامی به کار گیرند.

  تبصره 2. سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور موظف است سه درصد از مجوزهای استخدامی سالانه وزارتخانه ها ، سازمانها ، موسسات دولتی ، شرکتها و نهادهای عمومی و انقلابی را کسر و در اختیار سازمان بهزیستی کشور قرار دهد تا نسبت به برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی برای معلولین واجد شرایط با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور اقدام و معلولین واجد شرایط پذیرفته شده را حسب مورد به دستگاه مربوطه معرفی نماید.

  تبصره 3. سازمان بهزیستی کشور مجاز است در قالب اعتبارات مصوب خود ، صندوق فرصت های شغلی معلولان و مددجویان بهزیستی را ایجاد و اساسنامه آن را به تصویب هیات وزیران برساند.

  تبصره 4. سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور موظف است آموزش های لازم فنی و حرفه ای را متناسب با بازار کار برای معلولان به صورت رایگان و تلفیقی تامین نماید.

ماده 8. معلولان نیازمند واجد شرایط در سنین مختلف می توانند با معرفی سازمان بهزیستی کشور از آموزش رایگان در واحدهای آموزشی تابعه وزارتخانه های آموزش و پرورش ، علوم ، تحقیقات و فناوری ، بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و دیگر دستگاه های دولتی و نیز دانشگاه آزاد اسلامی ، بهره مند گردند.
تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکاً توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارتخانه های مذکور و دانشگاه آزاد اسلامی ظرف مدت دو ماه پس از ابلاغ این قانون تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 9. وزرات مسکن و شهرسازی ، بانک مسکن و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی موظفند حداقل ده درصد از واحدهای مسکونی احداثی استیجاری و ارزان قیمت خود را به معلولان نیازمند فاقد مسکن اختصاص داده و با معرفی سازمان بهزیستی کشور در اختیار آنان قرار دهند.

تبصره 1. سیستم بانکی کشور مکلف است ، تسهیلات اعتباری یارانه دار مورد نیاز احداث و خرید مسکن معلولان را تأمین کند و به معلولان یا تعاونی های آنها و یا موسسات خیریه ای که برای معلولان مسکن احداث می نمایند پرداخت کند.

  تبصره 2. سازمان ملی زمین و مسکن موظف است زمین مورد نیاز احداث واحدهای مسکونی افراد معلول فاقد مسکن را به نرخ کارشناسی تهیه و در اختیار افراد مذکور یا تعاونی ها و موسسات خیریه ای که برای آنان مسکن احداث می نمایند قرار دهد.

  تبصره 3. معلولان از پرداخت هزینه های صدور پروانه ساختمانی ، آماده سازی زمین و عوارض نوسازی معاف می گردند.

  تبصره 4. سازمان بهزیستی کشور موظف است در قالب اعتبارات مصوب خود در قوانین بودجه سالانه و کمکهای یارانه ای اشخاص حقیقی و حقوقی نسبت به احداث واحدهای مسکونی برای معلولان و مددجویان اقدام و مالکیت یا بهره برداری آنها را مطابق آیین نامه ای که سازمان بهزیستی کشور با همکاری وزارت مسکن و شهرسازی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد به معلولان و مدد جویان واحد شرایط واگذار نماید.

ماده 10. میزان کمک هزینه (یارانه) پرداختی سازمان بهزیستی کشور به مراکز غیردولتی (روزانه و شبانه روزی) بابت نگهداری ، خدمات توانبخشی و آموزشی و حرفه آموزی معلولان همه ساله با درنظر گرفتن نرخ تمام شده خدمات و تورم سالانه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور وزارت بازرگانی تهیه و قبل از خرداد ماه هر سال به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 11. مرکز آمار ایران مکلف است در سرشماری های عمومی جمعیت کشور به نحوی برنامه ریزی نماید که جمعیت افراد معلول به تفکیک نوع معلولیت آنها مشخص گردد.

ماده 12. سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است حداقل دو ساعت از برنامه های خود را در هر هفته در زمان مناسب به برنامه های سازمان بهزیستی کشور و آشنایی مردم با توانمندیهای معلولین اختصاص دهد.

ماده 13. سازمان بهزیستی کشور موظف است با ایجاد ساز و کار مناسب ، نسبت به قیمومیت افراد معلول اقدام نماید ، دادگاهها موظفند در نصب یا عزل قیم افراد معلول صرفا از طریق سازمان مذکور عمل و مبادرت به صدور حکم نمایند.

تبصره 1. سازمان بهزیستی کشور موظف است جهت دفاع از حقوق افراد معلول ، در محاکم قضایی وکیل تعیین نموده و به دادگاه مربوطه معرفی کند.

  تبصره 2. آیین نامه اجرایی این ماده ظرف مدت سه ماه مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت دادگستری تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 14. مودیان مالیاتی می توانند از طریق سازمان بهزیستی کشور و با نظارت آن جهت احداث مراکز توابخشی ، درمانی و حرفه آموزی و مسکن مورد نیاز افراد معلول اقدام نمایند . گواهی هزینه مودیان مالیاتی در موارد فوق که به تایید سازمان بهزیستی کشور رسیده باشد به عنوان هزینه قابل قبول مالیایت آنان تلقی می گردد.

تبصره . آیین نامه اجرایی این ماده مشترکا توسط سازمان بهزیستی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارایی ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ قانونی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

ماده 15. روسای سازمانهای بهزیستی استانها مجازند در جلسات شورای برنامه ریزی و توسعه استان و گروه های کاری آن به عنوان عضو شرکت نمایند.

تبصره . به منظور کمک به اشتغال معلولان و مددجویان رئیس سازمان بهزیستی کشور مجاز است در جلسات شورای عالی اشتغال شرکت نماید.

ماده 16. اعتبار مورد نیاز اجرای این قانون از محل منابع زیر تامین می گردد:

1. محل اعتباراتی که دستگاهها و نهادها حسب وظایف قانونی در قوانین بودجه سالانه منظور می نمایند.
2. از محل اعتبارات هزینه ای و تملک سرمایه ای سازمان بهزیستی کشور که تاکنون از محل اعتبارات مذکور خدمات لازم را به معلولان ارایه می داده است.

  3. از محل وجوه واصله از اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها در کشور.

  4. از محل صرفه جویی در هزینه های دستگاه ها و شرکتهای دولتی و نهادهای عمومی که میزان سالانه آن برای هر یک از دستگاه ها و شرکت ها و نهاد ها را هیأت وزیران مشخص می نماید.

  تبصره 1. آیین نامه اجرایی این ماده توسط سازمان بهزیستی کشور و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

  تبصره 2. آن تعداد یا بخشی از مواد این قانون که نیاز به اعتبار جدیدی داشته باشد مادامی که اعتبار لازم از محل منابع مذکور در این ماده .تامین نگردد ، اجرا نخواهد شد.

:: نظرسنجی از مردم تهران درباره دروغ ::

نظرسنجی از مردم تهران درباره دروغ

رفتارها - همشهری آنلاین:
"48 درصد از مردم تهران معتقد‌ند 80 تا 100 درصد مردم راست نمی‌گویند". این رقم بسیار بالایی است. دلایل آن در تحقیق مرکز تحقیقات و مطالعات رسانه‌ای روزنامه همشهری آمده است؛ بخوانید.
پیشگفتار
امیر المؤمنین‏علیه السلام می‏فرماید:«ان اعظم الخطایا عند الله اللسان الکذوب; بزرگ‏ترین گناهان نزد خدا، زبان بسیار دروغ گو است.»
دروغ، سخن بر خلاف حقیقت است و دروغ گو کسی است که بر خلاف حقیقت، خبری می‏دهد. درقرآن مجید بیش از سیصد آیه پیرامون واژه کذب(دروغ) ودیگر مشتقات آن وارد شده ، که مجموعاً نشانگر زشتی دروغ و بیزاری خداوند از دروغ گواست . درتمام ادیان و مذاهب ومکاتب اخلاقی دروغ امری ناپسند ومذموم ذکر شده است. رسول خدا صلی الله علیه وآله فرموده است: دروغ گویی از پستی روح ریشه می‏گیرد (لایکذب الکاذب‏الا من مهانه نفسه).
ایرانیان باستان نیز دروغ گویی را سخت ناپسند می‌دانستند، "هردوت " مورخ یونانی سده‌ی پنجم قبل از میلاد مسیح این چنین می‌نویسد: " ایرانیان به فرزندان خود از پنج سالگی تا بیست سالگی آداب نیکوی زرتشتی و راست گویی می‌آموختند، آنها دروغ‌گویی ‌‌ را بدترین عیب می دانستند."
در این جا پرسشی پیش می‏آید که چرا زشتی دروغ از گناهان دیگر بیشتر است؟  شاید علت آن این باشد که دروغ، دروغ می‏زاید. دروغ، راه رابرای زشتی‏ها باز می‏کند. دروغ سپر جنایات قرار می‏گیرد و دروغ گو را بر اثرارتکاب گناه دلیر می‏کند.
دروغ نه تنها خودش گناه است، بلکه گناهانی را نیز در پی دارد، ولی گناهان دیگر خودشان هستند و بس. پس از ارتکاب گناه، به گناهکار پشیمانی‏ دست می‏دهد که ممکن است موجب توبه‏اش شود، ولی دروغ گو، پس از دروغ، خود را موفق‏تر می‏بیند و برای دروغ دیگر آماده‏ می‏شود.
اما سئوال اینجاست که  چرا فکر می کنیم رهایی و نجات، در گروی دروغ‌گویی است و همیشه و همه جا راست‌گویی نجات بخش نیست؟ چه چیزی باعث می شود ما به این فکر بیفتیم که دروغ گفتن، بهترین راه حل در وضعیت موجود است؟ چه ترسی در پشت این انتخاب اشتباه، پنهان شده است؟ ترس از این که اشتباه کرده باشیم؟ ترس از این که دیگران از ما خوششان نیاید؟ ترس از این که قادر نباشیم حقیقت را در قالبی محترمانه، قابل پذیرش و قابل تحمل عرضه کنیم؟
پیامبر اکرم (ص) برای مقابله با این اندیشه، در گفتاری فرموده است: «راستی کنید (راستگو و راست کردار باشید)، اگرچه بپندارید که راستی مایه هلاکت است؛ زیرا این گونه نیست، بلکه راستی مایه نجات است و از دروغ بپرهیزید، اگرچه به نظر شما دروغ مایه نجات باشد؛ زیرا دروغ در واقع مایه هلاکت و نابودی است.» نهج الفصاحه حدیث(1127)
از سخن پیامبر می توان فهمید که نجات واقعی بر محور راستی و صداقت است؛ زیرا راستگو و راست پیشه هیچ گاه بر خلاف واقع و آنچه هست و بدان ایمان دارد، سخن  نمی گوید و اقدام نمی کند و احترام به حقیقت و واقعیت، احترام به شخصیت انسانی است و نجات یعنی همین.
در مقابل، دروغ گو سخنی می گوید که واقعیت ندارد و خودش آن را باور ندارد و این در حقیقت، اهانت به خویش و تحقیر شخصیت خود است و هلاکت یعنی همین، در حقیقت" راستی مایه آرامش است و دروغ مایه تشویش." (نهج‌الفصاحه 1864)
روان شناسان می گویند،  فرایند دروغ‌گویی از سن 4 تا 5 سالگی آغاز می شود، یعنی همان زمانی که کودک، نسبت به استفاده از زبان، آگاهی پیدا می کند. البته دروغ کودکان، معمولا بی ضرر و صرفا به قصد رهایی از مخمصه یا رسیدن به آن چیزی است که دوست دارند داشته باشند.
اما در میان بزرگسالان، اگر دروغ های مصلحتی را کنار بگذاریم، به اشخاصی برمی خوریم که خیلی زیاد و در مسائل کوچک و بزرگ، دروغ     می گویند.علم روانشناسی پدیده مذکور را دروغ گویی مرضی نام نهاده است، دروغ گوهای مرضی، دروغ می گویند تا در خیال خودشان از حریمشان محافظت کنند، دوست داشتنی و موجه به نظر برسند، به منافع مادی یا اجتماعی بیشتری دست پیدا کنند و یا این که از مجازات فرار کنند.

با فرض این که شخص دروغ گو از نظر روانی دچار مشکل حادی نیست، دروغ گو به خاطر فقدان مهارت، دست به نوعی انتخاب اشتباه می زند و از بین راست و دروغ ، دروغ را انتخاب می کند تا به زعم خودش، شرایط را به نحو مؤثری مدیریت کرده باشد.
روان شناسان، برخی از مهم ترین دلایلی را که باعث می شود دروغ بگوییم، این گونه فهرست می کنند:
می خواهیم از درگیری پرهیزکنیم ، نمی خواهیم باعث خشم یا صدمه کسی بشویم ،    نمی خواهیم احساسات کسی را جریحه دار کنیم، می خواهیم کسی را تخریب یا روحیه‌اش را تضعیف کنیم، می خواهیم احترام و تحسین دیگران را جلب کنیم، دوست داریم به قدرت بیشتری برسیم، نمی خواهیم با حقیقت تلخی درباره خودمان مواجه شویم، دوست نداریم به اشتباهات خود اعتراف کنیم، می خواهیم فعلا روی قضیه ای را بپوشانیم...  به این امید که شاید بعدا اوضاع بهتر شود.
آیا راهی برای مقابله با دروغگویی وجود دارد؟ بی شک ایمان و حاضر دانستن خدا در تمامی لحظات زندگی اصلی‌ترین مشوق راست‌گویی و صداقت است. از نظر تربیتی و مدیریت اجتماعی این پرسش همواره قابل طرح است: آیا می توانیم با یادگیری و تمرین مهارت های ویژه ای، خودمان را مقید کنیم که همیشه و تحت هر شرایطی، حقیقت را بگوییم و از  دروغ‌گویی خودداری کنیم؟
پاسخ روان شناسان این است که بله، این کار در بیشتر مواقع امکان پذیر است، اما به تمرین و ممارست نیاز دارد. باید یاد بگیریم الگوهای فرار از حقیقت را که در ذهنمان شکل گرفته، کم کم از بین ببریم تا بتوانیم نوعی رابطه سالم و احترام آمیز را با مخاطبان برقرار کنیم اگر به دروغ گویی عادت کرده‌ایم ، بهتر این است که اول از همه، ذهنیت خود را تغییر دهیم تا بتوانیم راست گویی مهارتی را بیاموزیم و به کار ببندیم.
تحقیق ذیل بیانگر دیدگاه مردم تهران  نسبت به دروغ و دروغ گویی است  که توسط مرکز مطالعات و تحقیقات روزنامه همشهری انجام شده است.
کلیات تحقیق
در این گزارش با به کارگیری نظرسنجی تلفنی و بدست آوردن آمارها، پردازش و تحلیل علمی آنها، سعی شده است تا به دیدگاه پاسخگویان نسبت به دروغ و انگیزه‌های دروغ‌گویی در جامعه دست یافت.  این گزارش حاصل جمع آوری پاسخ 1200نفر از مردم تهران به پرسشنامه تهیه شده توسط واحد نظرسنجی تلفنی مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ای موسسه همشهری است.
این افراد به صورت تصادفی و بر اساس مراجعه به فهرست شماره تلفن ها (از 22000000 الی 88999999) انتخاب شدند. در این گزارش نظر کسانی که تمایل به پاسخگویی به تمام پرسش های تحقیق را داشته اند، منعکس شده است.
اهداف  تحقیق
هدف کلی این تحقیق دستیابی به مجموعه اطلاعات و پاسخ هایی است که پاسخگویان در مورد میزان دروغ‌گویی در جامعه و چرایی وجود این معضل در اجتماع  بیان کرده اند .
روش نظرسنجی
در این پژوهش، از نظرات عامه مردم به صورت تلفنی (نظرسنجی تلفنی) به روش پیمایشی و نمونه گیری تصادفی استفاده شده است. عددهای داخل جدول گرد شده است.
جامعه نمونه
در این تحقیق نمونه آماری شامل  1200 نفر از مردم تهران است لازم به ذکر است که از این تعداد62 درصد زن و38 درصد مرد هستند.
زمان اجرای نظرسنجی
این نظرسنجی از تاریخ 2 تا 5 تیرماه 1386 توسط گروه نظرسنجی مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ای روزنامه همشهری انجام شده است.
پرسشنامه نظرسنجی
1.جنس      
2. سن           
3. تحصیلات
4. به نظر شما همیشه باید راست گفت؟
5. - در چه مواردی می‌شود راست نگفت ؟
6. آیا در جامعه ما دروغ گفته می شود؟
7. به نظر شما چند درصد مردم دروغ می‌گویند؟
8. چرا مردم دروغ می گویند؟
 9. مردها ممکنه بیشتر درباره چه موضوعاتی دروغ بگن؟
10. زنها ممکنه بیشتر درباره چه موضوعاتی دروغ بگن؟   
11.  بزرگترین دروغی که شنیدید از کی بوده؟
12. برای برچیده شدن دروغ از جامعه چه میتوان کرد ؟
چکیده:
طرح نظرسنجی حاضر، ‌به منظور دست یافتن به میزان دروغ‌گویی، علل و عوامل وجود این معضل و همچنین راههای مقابله با دروغ در جامعه انجام گرفته است. مهمترین یافته های این طرح به قرار زیر است.
1.   62 درصد از پاسخگویان را زنان و 38 درصد را مردان تشکیل می دهند.
2. 17 درصد پاسخگویان در گروه سنی  30 - 26 سال قرار دارند .
3.  38 درصد از پاسخگویان دارای تحصیلات دیپلم هستند.


4. از میان پاسخگویان، 52 درصد اعتقاد دارند در مواردی می‌شود راست نگفت و 48 درصد می‌گویند همیشه باید راست گفت.
5. از میان 625 نفر پاسخگویی که راست نگفتن را در بعضی مواقع مجاز دانسته‌اند، 54 درصد دروغ مصلحت آمیز، 21 درصد پیشگیری از فتنه و جنجال، 17 درصد رهایی از گرفتاری و 8 درصد کسب منافع شخصی را از موارد مجاز دانستن دروغ بیان کرده‌اند.
6.  اکثریت مطلق پاسخگویان، معادل 99 درصد، وجود دروغ در جامعه را تایید کرده‌اند.
7. اکثریت پاسخگویان، معادل 41 درصد، معتقداند که 80 تا 100 درصد از مردم راست نمی‌گویند.
8.  از میان 1200 نفر پاسخگو، 41 درصد علت راست نگفتن مردم را منفعت‌طلبی و 6 درصد مصلحت اندیشی دانسته‌اند.
9. 41 درصد از پاسخگویان پراکندگی جنسی را در میزان دروغ‌گویی مردم یکسان دانسته و 32 درصد معتقدند که مردان کمتر راست می‌گویند.
10. از میان پاسخگویان، 63 درصد حرفهای غیر‌راست مردان را در زمینه‌های شغلی و اقتصادی، 16 درصد اخلاقی و خانوادگی، و 13 درصد در همه موضوعات دانسته‌اند. 
11. بیش از نیمی از پاسخگویان (درصد) مسائل خانوادگی و روزمره زندگی را زمینه وجود معضل دروغ در زنان دانسته اند.
12.  35 درصد از کل پاسخگویان گوینده بزرگترین دروغی را که شنیده اند به یاد ندارند و آن دسته از پاسخگویان که بزرگترین دروغ شنیده شده را به یاد داشته اند، دوستان خود را گوینده این دروغ اعلام کرده اند (22درصد). سیاستمداران (مسئولین) با 15 درصد ، فامیل با 14 درصد ، همسر با 8 درصد و همکار با 6 درصد در رده های بعدی بوده‌اند.
13. از میان کل پاسخگویان 28 درصد فرهنگ سازی و آموزش را برای  ترویج راست‌گویی در جامعه موثر دانسته اند ، 21 درصد از پاسخگویان نیز معتقدند که برای حذف این معضل از جامعه هیچ چاره ای نمیتوان اندیشید. 
جنس پاسخگویان   
بر اساس جدول شماره 1، از میان 1200 نفر پاسخگو 62 درصد  زن  و38 درصد مرد  هستند.
سن پاسخگویان
بر اساس جدول شماره 2، از میان 1200نفر پاسخگو17 درصد بین 30-26سال  و5 درصد بین 50-46 سال هستند.
تحصیلات پاسخگویان
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 3، از میان 1200 نفر پاسخگو 38 درصد دارای مدرک تحصیلی دیپلم  و 18 در صد دارای تحصیلات لیسانس به بالا هستند. 
از نظر پاسخگویان آیا همیشه باید راست گفت؟
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره4، از میان 1200 نفر پاسخگو 52 درصد اعتقاد دارند در مواردی می‌شود راست نگفت و 48 درصد می‌گویند همیشه باید راست گفت.
از نظر پاسخگویان در چه مواردی می‌شود راست نگفت؟
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 5، از میان 625 نفر پاسخگویی که راست نگفتن را در بعضی مواقع مجاز دانسته‌اند، 54 درصد دروغ مصلحت آمیز، 21 درصد جلوگیری از فتنه و جنجال، 17 درصد رهایی از گرفتاری و 8 درصد کسب منافع شخصی را از موارد مجاز دانستن دروغ بیان کرده‌اند.
از نظر پاسخگویان آیا در جامعه دروغ گفته می‌شود؟
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 6 ، از میان 1200 نفر پاسخگو، اکثریت قریب به اتفاق آنها معادل 99 درصد وجود دروغ در جامعه را تایید کرده‌اند.
از نظر پاسخگویان چند درصد مردم راست نمی‌گویند؟
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 7، اکثریت پاسخگویان معادل 41 درصد میزان راست نگفتن در جامعه را 80 تا 100 درصد دانسته‌اند.
علت راست نگفتن مردم از نظر پاسخگویان
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 8 ،  از میان 1200 نفر پاسخگو، 41 درصد علت راست نگفتن مردم را منفعت‌طلبی و 6 درصد مصلحت اندیشی دانسته‌اند.
7 درصد از پاسخگویان علت راست نگفتن را ترس از ابراز حقیقت، ترس از یکدیگر(عدم اعتماد متقابل)ذکر کرده‌اند
از نظر پاسخگویان مردها کمتر راست می‌گویند یا زن‌ها؟
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 9 ،  از میان 1200 نفر پاسخگو، 41 درصد پراکندگی جنسی را در میزان دروغ‌گویی مردم یکسان دانسته و 32 درصد معتقدند که مردان کمتر راست می‌گویند.

محاسبات آماری انجام شده نشان می دهد که در مجموع از نظر پاسخگویان این پژوهش، اعم از زنان و مردان، "مردان" کمتر راست می گویند.
زمینه های دروغ‌گویی مردان از دیدگاه پاسخگویان
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 10، از میان 1200 نفر پاسخگو 63 درصد حرفهای غیر‌راست مردان را در زمینه‌های شغلی و اقتصادی، 16 درصد اخلاقی و خانوادگی و 13 درصد در همه موضوعات، دانسته‌اند. 9 درصد در این مورد نظر خاصی اعلام نکردند.
زمینه های دروغ‌گویی زنان از دیدگاه پاسخگویان
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره  ، بیش از نیمی از پاسخگویان (55درصد) معتقدند حرف‌های غیر راست زنان بیشتر در باره امور روزمره زندگی، اخلاقی و خانوادگی است، از 45 درصد باقیمانده، 18 درصد همه موضوعات و 13 درصد مسایل اقتصادی را عنوان کردند، در حالی که 14 درصد از پاسخگویان در این مورد نظر خاصی نداشتند.
بزرگترین دروغی که پاسخگویان شنیده‌اند از چه کسی بوده است؟ 
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 12، 35 درصد از کل پاسخگویان گوینده بزرگترین دروغی را که شنیده اند به یاد ندارند و آن دسته از پاسخگویان که بزرگترین دروغ شنیده شده را به یاد داشته اند، دوستان خود را گوینده این دروغ اعلام کرده اند (22درصد). سیاستمداران با 15 درصد ، فامیل با 14 درصد ، همسر با 8 درصد و همکار با 6 درصد در رده های بعدی بوده‌اند.
برای ترویج راستگویی در جامعه چه می توان کرد؟ 
بر اساس آمار مندرج در جدول شماره 13 ، از میان کل پاسخگویان 28 درصد فرهنگ سازی و آموزش را در برچیده شدن دروغ از جامعه موثر دانسته اند ، 21 درصد از پاسخگویان نیز معتقدند که برای حذف این معضل از جامعه هیچ چاره ای نمیتوان اندیشید.
مدیر طرح: سرورالسادات هاشمی
همکاران : فریده حیدرنژاد، فریده درفشی، سیامک کفایی، سمیه گایگانی، شبنم چهره
 مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ای روزنامه همشهری  
 
    

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 2379 بار   |   دفعات چاپ: 940 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 110 بار   |   0 نظر
اولین سایت مددکاری اجتماعی ایران http://www.socialworkeriran.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.15 seconds with 42 queries by YEKTAWEB 4784